นักเขียน

ลอยชาย.

** แนะนำตัว **

สวัสดีครับ ผม ลอยชาย. ครับ เป็นทั้งนามปากกาและก็ขอให้เรียกผมอย่างนี้ไปเลยแล้วกันครับ

 

** ที่มาของนามปากกา **

ลอยชาย. เป็นนามปากกาที่ผมตัดสินใจใช้ในเวลาไม่กี่วินาที มันเกิดขึ้นในวันที่ผมจะเริ่มเขียนหนังสือเป็นครั้งแรก และจำเป็นจะต้องมีนามปากกา ผมหยุดคิดแค่เพียงครู่ว่าอะไรที่จะสื่อถึงตัวเราได้มากที่สุด สิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวของผมตอนนั้นคือ ‘เอ้อระเหยลอยชาย’ มันเป็นคำที่ผมได้ยินจนชินหูมาตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะนี่คือคำพูดจากแม่ที่ใช้บ่นผมและเรียกผมไปในตัวจนผมคุ้นชินกับมัน คำคำนี้คงเป็นคำจำกัดความตัวผมได้ดีที่สุดในทุกช่วงเวลาของชีวิต ผมคิดอย่างนั้น

 

** หนังสือในดวงใจและนักเขียนคนโปรด **

จริง ๆ ถ้าจะให้เลือกหนังสือที่ชอบที่สุดมาสักหนึ่งเล่มคงจะยากมากสำหรับผม เพราะชอบเยอะแยะไปหมด แต่ถ้าพูดถึงเล่มที่หยิบมาอ่านอยู่บ่อย ๆ หรือนึกถึงบ่อย ๆ ก็คงจะเป็น ‘คำหยาด’ ของอาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ นะครับ ส่วนนักเขียนคนโปรดหรือนามปากกาที่ชอบก็คงจะเป็น ทมยันตี, ภูเตศวร และ Stephen king ครับ จริง ๆ มีเยอะกว่านี้มากเลยถ้าให้เขียนก็คงจะยาวไป

 

** ที่มาของการเป็นนักเขียน **

ถ้าเริ่มต้นจริง ๆ ก็คงจะเป็นช่วงปีหนึ่งครับ ครั้งแรกคือเขียนกระทู้ในพันทิปแล้วก็เขียนมาเรื่อย ๆ รู้ตัวอีกทีก็เริ่มพยายามมากขึ้น ฝึกฝีมือ ฝึกภาษา หานั่นหานี่มาอ่าน ถึงตระหนักว่าเรารักงานเขียนขนาดนี้ ซึ่งรากฐานทั้งหมดก็คงมาจากการที่ชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็ก ๆ ครับ ทั้งนิยาย การ์ตูน เรื่องสั้น อ่านมันทุกอย่าง ยกเว้นหนังสือเรียน

 

** ที่มาของการเป็นนักเขียนของ Sofa Publishing **

เริ่มจากการเป็นผู้อ่านเหมือนกับคนอื่น ๆ ครับ เคยมีความคิดว่าจะส่งต้นฉบับหรืออะไรไปลองดูบ้าง แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ทำสักที จนวันหนึ่งทางสำนักพิมพ์เป็นคนติดต่อมาชวนให้เขียนนิยาย ซึ่งตอนนั้นผมเองเขียนนั่นนี่มาได้สักสี่ห้าปี ตอนนั้นก็ตอบตกลงไปทันทีครับ เพราะคิดว่าจะลองมาตั้งนานแล้วแต่ไม่มีจังหวะ พอมีโอกาสเข้ามาก็ไม่คิดจะปฏิเสธเลย โดยเรื่องที่เขียนให้กับสำนักพิมพ์ Sofa Publishing คือเรื่อง ‘นัยน์มาร’ เป็นทั้งนิยายเรื่องแรกกับทางสำนักพิมพ์และเรื่องแรกในชีวิตด้วยเช่นกัน

 

** งานเขียนกับตัวจริง...แตกต่างกันไหม **

ถามว่างานเขียนกับตัวจริงต่างกันไหม คิดว่าไม่ค่อยต่างครับ เพราะสิ่งที่เขียนลงไปส่วนมากก็จะหยิบจับเอามาจากเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน ประสบการณ์ทั้งทางตรงทางอ้อม หยิบมันมาปรุงใหม่เท่านั้น ไม่ค่อยได้เขียนอะไรจากจินตนาการเท่าไหร่ การพูดการจาก็คล้าย ๆ กับตัวหนังสือที่เขียนนะครับ จนเพื่อนก็บ่น ๆ เหมือนกันในบางที

 

** คุณสมบัติที่ดีของนักเขียนที่ดี...คือ ? **

นักเขียนที่ดีควรเริ่มจากการเป็นนักอ่านที่ดีก่อนครับในความคิดของผม นักอ่านไม่ใช่อ่านครบทุกตัวอักษรเฉย ๆ แต่ต้องอ่านให้แตก ตีความให้เข้าใจ ไม่ใช่แค่ใจความของมันแต่เป็นจุดมุ่งหมายของผู้เขียนด้วย เพราะถ้ามาเป็นตัวเองแล้วเขียนอะไรที่มันไม่มีแก่นสารไม่มีจุดหมาย ผมว่างานเขียนนั้นก็เหมือนกับไม่มีวิญญาณครับ

 

** ฝากถึงคนอยากอ่านและคนอยากเขียน **

ถ้าอยากอ่านก็อ่านเถอะครับ เอาแต่นั่งรอมันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ถ้าไม่อ่านก็ไม่ได้รู้ ฟังคนอื่นเล่าก็ไม่เท่ากับอ่านเอง เพราะงานเขียนมันต้องประกอบกับวิจารณญาณของผู้อ่านด้วย หนังสือหนึ่งเล่มสิบคนอ่านก็สิบความเข้าใจ ส่วนถ้าใครอยากเขียนก็ควรจะรีบเขียนนะครับ มันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย ต้องอาศัยเวลาและประสบการณ์ไม่แพ้กับเรื่องอื่น ๆ เริ่มช้าก็สำเร็จช้า เท่านั้นเองครับ

. . . . . . . . . . . . . . . . .. . .

ผลงานที่ผ่านมา

- นัยน์มาร