นักเขียน

ธุวัฒธรรพ์

 

** แนะนำตัว **
สวัสดีครับ ธุวัฒธรรพ์ ชื่อเล่น มิว ครับ


** ที่มาของนามปากกา **
นามปากกามาจากชื่อจริงครับ ผมชื่อ ‘ณัฐวุฒิ’ แต่ครั้นจะใช้นามปากกาว่า ณัฐวุฒิ ก็กลัวจะซ้ำกับนักเขียนท่านอื่น
ที่ใช้ชื่อจริงเป็นนามปากกา (มีรึยังหว่า ?) จึงใช้วิธีอนาแกรมตัวอักษร โดย ณัฐวุฒิ เขียนในภาษาอังกฤษว่า
NATTAWUT เมื่ออ่านจากด้านหลังไปด้านหน้า จะได้ TUWATTAN อ่านเป็นภาษาไทยว่า ทุ-วัด-ทัน
และประดิษฐ์คำให้สวยๆ จึงกลายมาเป็น ‘ธุวัฒธรรพ์’ ครับ


** หนังสือในดวงใจและนักเขียนคนโปรด **
มีหนังสือและนักเขียนที่ชื่นชอบมากมายเลยครับ แต่ที่ชอบมากที่สุดคือ ‘อุดม แต้พานิช’ ครับ ชื่นชอบในแนวคิด ไอเดีย
การนำเสนอความสามารถเด่นของตัวเองจนกลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ หนังสือหลายเล่มที่เขาเขียน
ไม่ว่าจะเป็น หนังสือโป๊ GU โทษฐานที่รู้จักกัน ฯลฯ ล้วนแล้วแต่เปิดมุมมองใหม่ให้ผมอมยิ้มได้เป็นอย่างดี


** ที่มาของการเป็นนักเขียน **
หนังสือประเภทเดียวที่ผมชอบอ่านตั้งแต่เด็ก คือหนังสือการ์ตูน ส่วนหนังสือประเภทอื่นที่ไม่มีภาพประกอบ
ปกติจะไม่แตะเลยถ้าไม่จำเป็น เพราะฉะนั้นในอดีตผมจึงตั้งเป้าหมายอยากเป็นนักวาดการ์ตูน จึงฝึกฝนฝีมือการวาด
และคิดเนื้อเรื่องของตัวเอง แต่จนแล้วจนรอด ฝีมือกลับสวนทางกับอายุ เมื่อรู้แน่แก่ใจว่าไม่สามารถเป็นนักวาดการ์ตูน
อาชีพได้ ก็นึกเสียดายเนื้อเรื่องที่คิดเอาไว้ พอดีมีเพื่อนแนะนำว่า ยังมีอีกช่องทางในการนำเสนอเนื้อเรื่องนี้ให้คนอื่นรับรู้
ก็คือการเป็นนักเขียน ผมจึงเริ่มสนใจหนังสือประเภทนิยายและศึกษาวิธีการเขียน ก่อนดัดแปลงเนื้อเรื่องการ์ตูน
ให้กลายเป็นนิยาย จนสามารถส่งสำนักพิมพ์และผ่านการพิจารณาออกมาเป็นรูปเล่มในปี 2548


** ที่มาของการเป็นนักเขียนของ Sofa Publishing **
เพราะมีคอมเม้นต์จากแฟนนิยายท่านหนึ่งบอกว่า “เนื้อเรื่องแปลกดี แต่ภาษาไม่สวยเลย” ผมจึงย้อนกลับมาอ่านงานเขียนของตัวเอง ก็พบว่าบรรยายห่วยจริงๆ นั่นแหละ
จึงอยากพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้น มีคนแนะนำว่าให้ลองเขียนนิยายประเภทอื่น หรือลองเขียนเรื่องสั้นดู เผื่อจะได้ใช้ภาษาในรูปแบบต่างๆ และเป็นการฝึกฝนไปในตัว
พอดีเห็นมีการประกวดเรื่องสั้น Short & Shock Story ครั้งที่ 2 ของสำนักพิมพ์โซฟาในหัวข้อ ‘เวรกรรม’ ก็เลยทดลองเขียนเรื่องสั้นเรื่องแรกในชีวิตส่งประกวด
และได้รับรางวัลเป็น 1 ใน 5 เรื่องที่ชนะในปีนั้น ได้ตีพิมพ์รวมเล่ม จากนั้นจึงได้รับโอกาสให้ร่วมงานกับสำนักพิมพ์โซฟาอีกหลายเล่มครับ 


** งานเขียนกับตัวจริง...แตกต่างกันไหม **
หากใครเป็นเพื่อนผมทั้งในชีวิตจริงและโลกโซเชียล จะรู้ว่าตัวจริงผม ‘เกรียน’ มาก แต่งานเขียนนั้นเป็นงานอดิเรกที่ชื่นชอบและตั้งใจทำออกมาให้ดีที่สุด
จึงพยายามไม่สอดแทรกความเกรียนลงไป (เว้นแต่ในอนาคตจะมีแนวที่สามารถใส่ความกวนและเกรียนไปได้ ก็จะใส่ลงไปอย่างเต็มที่ ผมสัญญา)


** คุณสมบัติที่ดีของนักเขียนที่ดี...คือ ? **
นักเขียนที่ดีต้องเป็นทั้งนักอ่านและนักคิด การอ่านเยอะๆ คือการสั่งสมประสบการณ์ การเก็บเลเวลเพื่อพัฒนาศักยภาพของตัวเอง ส่วนการเป็นนักคิด คือต้องมีจินตนาการ
มีความสร้างสรรค์ มีการนำเสนอไอเดียแปลกใหม่ น่าสนใจ เพื่อให้งานเขียนของตนโดดเด่น เป็นที่สนใจของทั้งสำนักพิมพ์และผู้อ่าน


** ฝากถึงคนอยากอ่านและคนอยากเขียน **
มีคนถามผมว่า อยากเป็นนักเขียนต้องทำอย่างไร ผมตอบไปว่า “อยากเป็นนักเขียน ก็แค่เขียน” ซึ่งไม่ใช่คำตอบที่กวนประสาทตามนิสัย หากแต่เป็นข้อเท็จจริงที่ประสบมากับตัว
ผมเริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกโดยที่ไม่รู้หลักการ ไม่รู้วิธีที่ถูกต้อง แค่อยากเขียน อยากถ่ายทอดสิ่งที่อยู่ในสมองให้คนอื่นรับรู้ นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเดินบนเส้นทางสายวรรณกรรม
มาได้จนถึงทุกวันนี้ เพราะฉะนั้นถ้าอยากทำอะไรก็ลงมือทำเลยครับ จะดีไม่ดีสามารถปรับปรุงแก้ไขพัฒนาได้ในภายหลัง แค่เริ่มต้นได้คุณก็เดินมาถึงครึ่งทางของเส้นชัยที่ตั้งเอาไว้แล้ว


. . . . . . . . . . . . . . . . .. . .


ผลงานที่ผ่านมาของ 'ธุวัฒธรรพ์'

- รวมเรื่องสั้น Fate เวรกรรม

- รวมเรื่องสั้น Night Life คืนถึงฆาต

- รวมเรื่องสั้น อาถรรพ์เบญจเพส

- Red Thread พรหมลิขิตเลือด

- Battlefield รักษาแดนตาย

- Tweet Trace ภาพลวงตาย

- 13 หลอน ฆ่า อาฆาต (รวมนักเขียน)

- อาถรรพ์ลูกเทพ (รวมนักเขียน)

- กลับชาติมาตาย (รวมนักเขียน)

- ตีสามสามสิบ (รวมนักเขียน)

- หอพักวิญญาณเฮี้ยน (ร่วมกับทวิวัฒน์)

- เพื่อนตาย Dead Friends Forever (รวมนักเขียน)

- กฤชกันแสง

- ปอบ

- แดนเดรัจฉาน

- วารีสีเลือด

- วิญญาปาสาณ

- One Day หนึ่งวันก่อนฉันตาย (อีกครั้ง) (รวมนักเขียน)

- Hell ชวนชิม

- คืน-กัก-ตาย (รวมนักเขียน)


ผลงานกับสำนักพิมพ์อื่น
- Quatic คดีวินาศกรรมเหนือฟากฟ้า
- Detective Esper : First Case
- SSS สงครามวัตถุวิญญาณ
- The Eyes Diary คนเห็นผี ตอน Open The Eyes เปิดตาคนเห็นผี