Sofa Highlights!

ทำความรู้จักกับ ‘ลอยชาย.’ นักเขียนดาวรุ่งผ่านนวนิยายเรื่องแรกในชีวิตกับเรื่อง ‘นัยน์มาร’

       หากคุณเกิดมาพร้อมกับ ‘ดวงตาที่มองเห็นวิญญาณ’ คุณจะเรียกมันว่า ‘พรสวรรค์’ หรือไม่ แต่สำหรับเทวกานต์แล้ว...มันคือ ‘คำสาป’ ซึ่งนำเขาไปสู่เรื่องราวอันแปลกประหลาดที่ไม่อาจต่อต้านหรือหลีกหนี!
 

       วันนี้เราจะพาเพื่อน ๆ นักอ่านไปพูดคุยกับ ลอยชาย. นักเล่าเรื่องหลอนชื่อดังใน Pantip.com ที่ผันตัวมาสู่นักเขียนดาวรุ่งแนวสืบสวนสอบสวน/ระทึกขวัญกับผลงานเรื่องแรกในชีวิตอย่างนวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ กันค่ะ

 

Sofa Publishing : สวัสดีค่ะ…ก่อนอื่นอยากให้ลอยชาย.ทักทายแฟน ๆ นักอ่านหน่อยค่ะ

ลอยชาย. : สวัสดีครับ ลอยชาย. ครับ ขอบคุณที่ติดตามกันตลอดมานะครับ

 

Sofa Publishing : กว่านวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ ซึ่งเป็นผลงานเล่มแรกจะออกมาสู่สายตานักอ่านต้องผ่านอะไรมาบ้างคะ ?

ลอยชาย. : หลายอย่างพอสมควรเลยครับ เพราะอย่างที่ทราบกันว่าเป็น ‘ครั้งแรก’ ในใจมันรู้สึกกล้า ๆ กลัว ๆ คิดมากอะไรไปเรื่อยเปื่อย คนจะชอบไหม มันต้องขนาดไหน ยังไงคือดียังไงคือไม่ดี คิดไม่ตกอยู่หลายวันเหมือนกันครับ ทั้งที่จริง ๆ แล้วมีเรื่องที่อยากเขียนอยู่ในใจมาพักใหญ่ ๆ แล้ว นั่นคือสิ่งที่ผมต้องก้าวผ่านตัวเองไปในช่วงต้นก่อนจะเริ่มลงมือเขียนครับ มันยากเหมือนกันเพราะผมเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเท่าไหร่
       ปัญหาต่อมาคือเมื่อเริ่มลงมือเขียนจริง ๆ ปกติแล้วก็จะเล่าผ่านเรื่องเล่ามาโดยตลอด พอมาเป็นนวนิยายที่ต้องมีตัวละครมีตัวดำเนินเรื่องมันก็จะเป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง เวลาเล่าเรื่องตัวเองมันง่ายเพราะเป็นเราที่รู้สึก แต่พอเป็นตัวละครสิ่งที่ผมอยากให้มีอยู่ในนั้นคือ ‘ความรู้สึกของตัวละคร’ ทำอย่างไรจึงจะให้คนอ่านรับรู้ว่าพวกเขารู้สึกอย่างไร นั่นคือความยาก พอคิดได้อย่างนั้นผมก็ต้องมานั่งคิดดูว่าถ้าผมเป็นพวกเขาเหล่านั้น เขาจะคิดหรือว่ารู้สึกอย่างไร ผมไม่ได้มองว่าตัวละครทุกตัวคือสิ่งที่ผมสร้างขึ้น ผมให้พวกเขามีตัวตนอยู่ในความรู้สึกของผม ให้พวกเขามีชีวิต มีความคิด มีความรู้สึก จากนั้นก็ถ่ายทอดสิ่งที่พวกเขาคงจะอยากบอกเล่าผ่านตัวหนังสือของผมออกมาอีกทอดหนึ่ง นั่นเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับตัวผมมาก เหมือนกับผมได้นั่งฟังเรื่องเล่าของใครอีกคนที่ไม่ใช่ตัวผม และมันคงเป็นสาเหตุที่ว่า ผมนั่งร้องไห้เอาเสียเองในตอนที่ผมเขียนเรื่อง ‘นัยน์มาร’

 

Sofa Publishing : ไม่ทราบว่านวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ นี้ได้แรงบันดาลใจในการเขียนมาจากไหนคะ ?

ลอยชาย. : ถ้าถามถึงแรงบันดาลใจจริง ๆ คงต้องบอกว่าเยอะมาก ๆ ครับ มันมาจากหลายส่วน แต่สิ่งที่พอจะยกมาเล่าให้ฟังได้ก็คงจะเป็นลุงของผม ท่านเป็นตำรวจแบบที่เราไม่คิดว่ามันจะมีอยู่ ไม่ใช่หน้าที่การงานนะครับแต่เป็นนิสัย ผมคุ้นเคยกับลุงมาตั้งแต่เด็กก็จริงแต่ก็เพิ่งมาได้รับรู้เรื่องงานของลุงก็ตอนผมโตมาหน่อย ลุงเป็นคนเล่าเรื่องสนุกครับ ผมฟังเรื่องเล่าต่าง ๆ ที่ลุงพบลุงเจอมาหลายเรื่อง ทั้งผู้ร้าย เพื่อนร่วมงาน หน้าที่ และลุงก็มักจะสอนนั่นนี่ให้ผมอยู่บ่อย ๆ นั่นคือแรงบันดาลใจแรกครับ มันติดอยู่ในใจผมมานาน จนผ่านเวลามาพอสมควรผมเริ่มรักในงานเขียน ได้พบได้เห็นอะไรหลายเรื่อง หลายอย่างที่อยากเล่าก็ค่อย ๆ กลั่นกรองตกตะกอนลงในความรู้สึก แต่ตอนแรกก็ไม่รู้จะถ่ายทอดอย่างไรเหมือนกัน จนได้อ่านงานเขียนหลาย ๆ เล่มก็พบกับข้อความหนึ่งที่ติดอยู่ในใจผมตลอดมา ‘ผมเชื่อว่าหนังสือเปลี่ยนชีวิตคนได้’ นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมเริ่มเขียนหนังสือจริงจังล่ะมั้งครับ ผมไม่อยากให้นวนิยายมันมีแต่ความสนุกหรือน่ากลัว ผมอยากให้มันมีมากกว่านั้น อ่านแล้วต้องอ่านอีกได้ไม่ใช่อ่านรอบเดียวแล้วจบ อยากให้เป็นหนังสือที่ถูกหยิบขึ้นมาอีกหลาย ๆ ครั้ง อยากให้สิ่งที่ผู้อ่านได้รับไม่ใช่แค่คำว่า ‘สนุก’ แต่มันคือความรู้สึกหลาย ๆ อย่างที่ผสมเข้าด้วยกันจนยากอธิบาย และผมเองก็เคยได้อ่านหนังสือที่ทำให้ผมรู้สึกอย่างนั้น จนกลายมาเป็นความคิดที่อยากจะเขียนให้ได้อย่างนั้นบ้าง เพราะความรู้สึกในวันนั้นที่ผมได้อ่านมันเปลี่ยนโลกผมไปอย่างมาก ความรู้สึกที่ได้รับขณะอ่านและหลังอ่านจบ มันเกินกว่าจะอธิบายได้จริง ๆ แน่นอนว่ามันคือความรู้สึกที่ล้ำค่าสำหรับผม อาจฟังดูเกินตัวไปหน่อย แต่ผมก็อยากให้ผู้อ่านหลาย ๆ ท่านได้รับความรู้สึกเหล่านั้นดูเช่นกัน (ตอนนี้ผมอาจยังทำไม่ได้ แต่ก็พยายามอยู่ครับ)

 

Sofa Publishing : แล้วในนวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ นี้ได้ศึกษาข้อมูลด้านไหนเป็นพิเศษบ้างคะ ?

ลอยชาย. : ก็เยอะอีกเช่นกันครับ ฮา ๆ อย่างแรกเลยคือผมกลับไปอ่านหนังสือที่สะสมไว้อย่างบ้าคลั่ง หลังจากที่รับปากจะเขียนนวนิยายเรื่องนี้กับทางสำนักพิมพ์ผมหยุดสิ่งที่เขียนทั้งหมดเอาไว้ก่อน ขนหนังสือที่สะสมไว้มากองไว้ข้างเตียงไล่เรียงอ่านติดกันอยู่หลายวัน ไม่ได้ลอกหรืออะไรนะครับ แต่พยายามเพิ่มคลังคำลูกเล่นในการเล่าเรื่องต่าง ๆ เมื่ออ่านเสร็จก็ต้องพักไว้ยังไม่เขียนรอข้อมูลดิบในหัวให้ย่อยเสียก่อน ไม่อย่างนั้นคงจะได้ติดสำเนียงของนักเขียนท่านอื่น ๆ ออกมาทั้งท่อน พอย่อยได้ก็เอามาผสมเข้ากับความเป็นเราแล้วจึงเริ่มเขียนบทนำครับ
       ต่อมาคือข้อมูลภายในเรื่องมีหลายส่วนที่ผมต้องอ้างอิงข้อมูลจริงที่จะผิดเพี้ยนมากไม่ได้ ทำให้ต้องตรวจสอบหลายรอบครับ อย่างเช่นส่วนของการชันสูตรศพ ดีหน่อยที่ผมเคยเข้าไปฝึกงานและได้เรียนรู้มาพอสมควร แต่ก่อนจะเขียนจริงก็ต้องโทรกลับไปหาพี่ ๆ ที่หน่วยงานนั้นว่าอะไรบอกได้บ้างไม่ได้บ้าง ตรวจทานกันว่าสิ่งที่ผมจำได้และเข้าใจนั้นถูกต้องไหม ภาพห้องเหล่านั้นมันติดตาอยู่ตลอดเลยทำให้เขียนออกมาได้ค่อนข้างง่าย อีกส่วนคือเรื่องของไสยศาสตร์ที่มันมีที่มาที่ไปเหมือนกัน ผมกลับไปเปิดตำราเก่า ๆ ค้นหาข้อมูลหลายอย่างก่อนจะนำมาร้อยเรียงกันออกมาให้ได้อ่าน แต่ที่ตลกที่สุดคงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับตำรวจ เพราะผมไม่ค่อยได้รู้อะไรมากนัก สิ่งที่ผมทำคือโทรไปหาเพื่อนสนิทที่เป็นตำรวจแล้วไล่ถามว่าตำแหน่งของตำรวจเรียงกันยังไง มีระบบอะไรบ้างที่พอจะบอกกันได้ จริง ๆ ก็มีรายละเอียดยิบย่อยอีกพอสมควรที่อยู่ในเนื้อหาของเรื่อง ลองไปอ่านกันดูนะครับ

 

Sofa Publishing : ในนวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ พระเอกอย่าง ‘เทวกานต์’ มีความสามารถพิเศษคือมองเห็นวิญญาณได้ แล้วถ้าลอยชาย.เลือกได้ ตัวเองอยากจะมีความสามารถพิเศษอะไร ?

ลอยชาย. : อันนี้ตอบยากเลย เพราะผมไม่ค่อยชอบเรื่องวุ่นวาย อยากอยู่เงียบ ๆ สงบ ๆ มากกว่า แต่ถ้าต้องเลือกจริง ๆ คงจะเป็น ‘อยากหยุดเวลาได้’ ครับ เพราะทุกวันนี้รู้สึกว่ามีเวลาน้อยเหลือเกินในแต่ละวัน เลิกงานมาอ่านหนังสือเขียนหนังสือได้นิดหน่อยก็ต้องรีบเข้านอนแล้ว บางทีผมอยากอ่านรวดเดียวให้จบเล่มแต่ก็เสี่ยงจะไม่ตื่นไปทำงาน ประมาณนั้นครับ ฮา ๆ

 

Sofa Publishing : ในนวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ ฉากไหนที่เขียนแล้วรู้สึกประทับใจหรืออยากแนะนำเป็นพิเศษบ้างไหมคะ ?

ลอยชาย. : โดยส่วนตัวแล้วคือชอบเกือบทุกฉากเลยครับ เพราะทุกอย่างมันจะร้อยเข้าด้วยกันในที่สุด แต่ถ้าจะให้เลือกมาสักฉากหนึ่งจริง ๆ ก็มีอยู่ครับ แต่คงบอกไม่ได้เพราะมันจะเป็นการสปอยล์เนื้อเรื่องสำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่าน เพราะฉะนั้นฉากที่ผมชอบรองลงมาคงจะเป็นฉากที่เทวกานต์กับดุจดาวนั่งคุยกันที่บ้านต่างจังหวัด แม้จะไม่ได้มีฉากบู๊น่ากลัวอะไร แต่รู้สึกว่านั่นคือฉากที่มีหลากหลายอารมณ์ ทั้งความสุขความเศร้า เหมือนแหล่งพักใจสำหรับคนที่ต่อสู้อะไรมามากมาย การที่เขาจะยอมเผยด้านอ่อนแอออกมานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ

 

Sofa Publishing : แล้วไม่ทราบว่าผลตอบรับสำหรับผลงานเล่มแรกอย่างเรื่อง ‘นัยน์มาร’ เป็นยังไงบ้างคะ ?
ลอยชาย. : สำหรับผมถือว่าดีมากครับ เกินคาดไปเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะมีคนติดตามเยอะขนาดนี้ แต่ที่ดีใจมากกว่านั้นคือผู้อ่านชอบและมีความรู้สึกร่วมไปกับ ‘เทวกานต์’ ครับ นั่นเหมือนเป็นการตอบโจทย์ที่ผมตั้งใจไว้แล้วตั้งแต่เริ่มครับ 

 

Sofa Publishing : ขอสามคำให้กับนวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ หน่อยค่ะ
ลอยชาย. : ขอบคุณครับ (ไม่รู้จะพูดอะไรจริง ๆ ครับ คิดออกแต่คำนี้)

 

Sofa Publishing : สุดท้ายนี้อยากให้ฝากผลงานนวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ กับแฟน ๆ สักหน่อยค่ะ
ลอยชาย. : ขอบคุณทุกคนที่ติดตามกันมาตลอดจนทำให้เรื่อง ‘นัยน์มาร’ ได้กลายเป็นหนังสืออย่างที่ผมฝันครับ เรื่องนี้เป็นนวนิยายเรื่องแรกของผมทำให้ยังมีบางจุดที่รู้สึกว่ายังไม่สมบูรณ์มากนัก แต่นี่คือผลงานที่ผมตั้งใจเป็นอย่างมาก มันบรรจุไว้ด้วยถ้อยความและสิ่งที่ผมอยากบอกอยากเล่าให้ฟัง ถ้าคุณได้ลองหยิบขึ้นมาอ่าน ผมเชื่อว่าคุณจะได้รับอะไรกลับไปมากกว่าความสนุกแน่นอนครับ

 

       หวังว่าเพื่อน ๆ นักอ่านคงไม่พลาดที่จะมีนวนิยายเรื่อง ‘นัยน์มาร’ ของลอยชาย.ไว้ในครอบครองนะคะ
       มาช่วยกันไขคดีปริศนาและหาสาเหตุการตายที่พิสดารเกินกว่ามนุษย์จะจินตนาการไหว สามารถหาซื้อได้แล้ววันนี้ที่ www.sofapublishing.com และร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ